२०६२ भदौ ३१ शुक्रबार

डिल्लीबजारमा प्रदर्शनकारीहरुले टायर बालेर आवागमन अवरुध्द पार्दै। यसलाई दमकल ल्याएर निभाइएको थियो। फोटोः उमेश
युवा विद्यार्थीहरुको अगुवाईमा शुक्रबार राजधानीको डिल्लीबजारबाट सात दलले निषेधित क्षेत्र तोड्न खोज्दा व्यापक प्रहरी हस्तक्षेप भएको छ। आज मैले धेरै नजिकबाट प्रहरी-प्रदर्शनकारी भिडन्तको अनुभव गरेँ। आज ३ सय जति नेता, कार्यकर्ता गिरफ्तार भए भने दर्जनौं घाइते भए।
अस्ति भोटाहिटीमा घाइते भएपछि आज पहिलो पटक आन्दोलन हेर्न गएको थिएँ। आज झन निर्धारित समयअगावै जाउँला भनेको त एउटा जरुरी काम परेकोले अफिसबाट निस्कन नै ढिला भयो। साढे ३ बजेतिर बल्ल म अफिसबाट निस्केँ र बस चढेँ। रत्नपार्कमा झरेर बागबजार हुँदै जाँदा पनि केही नदेखेकोले अलि अलमलमा परेँ, हैन आज केही भएन कि क्या हो। चार बजेको थियो त्यहाँ पुग्दा। हिजो र अस्ति युध्दभूमिमा परिणत भएको पद्मकन्या वरपर आज शान्त थियो। प्रहरी त टन्नै थिए तर प्रदर्शनकारी थिएन। पुतलिसडकतिर निस्कँदा बल्ल डिल्लीबजार जाने बाटो भरी प्रहरी र प्रदर्शनकारी देखिए। बाँकी ब्लग र थप फोटोका लागि भित्र आउनुहोला (more…)

२०६२ भदौ ३१ शुक्रबार
दाङमा अकस्मात् विद्यार्थीहरुको कार्यक्रममा भाग लिन पुग्नुभएका एमाले महासचिव माधवकुमार नेपालको एस्कर्टिङसहितको गाडीलाई सेनाले कर्फ्युको नाममा रोकेर फर्काइएको घटनाले यो हप्ता सार्‍है चर्चा पायो। वास्तवमा सेनाले किन उहाँलाई फिर्ता पठाउनु परेको हो त ? सूत्रहरुका अनुसार त्यतिबेला नेपाल जहाँ बस्नका लागि जाँदै हुनुहुन्थ्यो, त्यहाँ माअ‍ोवादी नेताहरुलाई भेट्ने गोप्य कार्यक्रम थियो भनी सेनाका गुप्तचरहरुले सुँइको पाएका थिए। त्यसैले उहाँलाई त्यता पठाउन नदिने षड्यन्त्रस्वरुप फर्काइएको थियो रे। त्यति मात्र हैन, महासचिव नेपाल दाङमा गएको सोमबार ३ घण्टा “बेपत्ता” हुनुभएको थियो। बाँकी (more…)

२०६२ भदौ ३० बिहीबार
ब्लग अझै पनि केही नेपाली पाठकहरुका लागि नौलो विषय भइरहेको छ। वास्तवमा ब्लगमा पाठक र लेखकको नजिकको सम्बन्ध हुन्छ। त्यसैले यो लोकप्रिय बन्दै गएको हो। ब्लग सूचना दिने निजी प्रयास हो। त्यसैले यसलाई लाखौंको लगानी भएको अन्य समाचार पत्रिका, साइटसित तुलना गर्न मिल्दैन। तर पनि विश्वका केही ब्लग साइटहरुदेखि चलेका भनिएका वेबसाइटहरु इर्ष्या गर्छन्। नेपालमा त्यस्तो भइसकेको त छैन, तर बिना सेन्सर, बिना कसैको दबाब जे देख्यो, त्यही लेख्ने ब्लग साइटहरु लोकप्रिय भइरहेका छन्। विदेशमा ब्लगिङलाई नै पेशा बनाएका व्यावसायिक ब्लगरहरु पनि थुप्रै छन्। उनीहरु पाठकबाट आफ्नो खर्च उठाउँछन्। नेपालमा त्यतिसम्मको कल्पना हामी गरिनहालौं तर पछिल्ला केही ब्लगहरुमा मैले आफ्नो क्यामेरामा मेमोरी कार्ड नभएर समस्या भइरहेको उल्लेख गरेपछि केही पाठकले प्रतिक्रिया लेखी र केहीले इमेलमा सम्पर्क गरी सहयोग गर्ने प्रतिवध्दता देखाएकोले म उत्साहित भएको छु। त्यसैले मैले आजदेखि 512 MB को SD Memory Card खरिद गर्न $ 100 (7000 नेरु) तपाईँहरुसित संकलन गर्ने अभियान सुरु गरेको छु। बाँकी (more…)

२०६२ भदौ ३० बिहीबार
सात दलले संयुक्त राष्ट्रसंघका महासचिव कोफी अन्नानलाई वर्तमान सरकारका प्रतिनिधिलाई मान्यता नदिन ज्ञापन पत्र पठाएपछि तिल्मिलाएका मण्डलेहरुले आफ्नोतर्फबाट पनि एउटा ज्ञापन पत्र उहाँलाई पठाएको कुरा सरकारी समाचार एजेन्सी राससले आजको बुलेटिनमा दिएको छ। भन्नचाहिँ नेपालका १८ राजनीतिक दल भनेर भनिएको छ तर नाम पढ्नुभयो भने चाहिँ हाँसो उठ्न सक्छ। राससका अनुसार उक्त ज्ञापनपत्रमा नेपाल देशभक्त पार्टी महासचिव हीराबहादुर चन्द, नेपाल शान्तिक्षेत्र परिषद् पार्टी अध्यक्ष श्रीमती सुषमा शर्मा, बहुदलीय गठबन्धनका अध्यक्ष भीमनारायण शर्मा पौडेल, नेपाल राष्ट्रवादी प्रजातन्त्र पार्टी केन्द्रीय समिति सदस्य राजेन्द्रकुमार राई, नेपाल पञ्चायत प्रजातन्त्र पार्टी केन्द्रीय समिति सदस्य गोपालबहादुर कमली, नेपाली राष्ट्रिय कांग्रेसका अध्यक्ष नरेशजङ्ग राणा र जनमुक्ति पार्टी नेपालका उपाध्यक्ष श्रीमती लक्ष्मीदेवी तुलाधर, शिवसेना नेपालका अध्यक्ष अरुण सुवेदी, राष्ट्रवादी मिलन केन्द्र नेपालका अध्यक्ष गणेशबहादुर पाण्डे, नेपाल पार्टी अध्यक्ष लेखनाथ पौडेल, नेपाल बुद्धिजीवी परिषद्का केन्द्रीय समिति सदस्य खगेन्द्रराज ढकाल, मातृभूमि जनमोर्चाका केन्द्रीय समिति सदस्य टेकबहादुर थापा, समाजवादी प्रजातान्त्रिक पार्टी अध्यक्ष शान्ता चित्रकार, नेपाल सनातन पार्टी अध्यक्ष सुरेशप्रसाद पराजुली, दलित जनजाति पार्टी अध्यक्ष विश्वेन्द्र पासवान, राष्ट्रवादी मिलन केन्द्रका अध्यक्ष जयबहादुर खत्री, नेपाल राष्ट्रवादी सङ्घका मुख्य सल्लाहकार हेमबहादुर गुरुङ र राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी काठमाडौँ क्षेत्रीय सदस्य राजकुमार के.सी.ले हस्ताक्षर गरेका रे। जनाधार नभएका यस्ता दलहरुले कस्तो ज्ञापन पत्र बुझाएछन् त ? राससले पठाएको पूर्ण विवरण भित्र छ- (more…)