अपडेट-२ कान्तिपुरबाहेक इमेज एफएम ९७‌.९ ले पनि आफ्नो कार्यक्रम अपलिंक गरी पश्चिमाञ्चल र पूर्वाञ्चलमा प्रसारण गर्ने गरिरहेको थियो। पोखरामा हिजोदेखि समाचार बज्न छाड्यो रे, गीतमात्र बजाउँदैछ रे। अरु ठाउँमा इमेज एफएमको प्रसारण स्थिति कस्तो छ, थाहा हुन सकेको छैन। कान्तिपुरलाई काउन्टर दिन सरकारले नै इमेजलाई यसरी अपलिंक गर्ने अनुमति दिएको हल्ला मैले सुनेको थिएँ। इमेजलाई अनुमति असोज १८ को पहिलो “कू” पछिको सरकारले दिएको हो। कान्तिपुरलाई अपलिंकको अनुमति भने शायद गुप्ता सञ्चारमन्त्री हुँदा दिइएको थियो क्यारे। (कात्तिक ५)

अपडेट-१ यो सरकारलाई जे काम गर्न पनि राति कुर्नु पर्ने रहेछ। त्यसैले दिउँसो दुनियाँका अगाडि केही गर्न नसकेपछि राति सवा ११ बजे दर्जनौं प्रहरी जबर्जस्ती आएर कान्तिपुर एफएमको कार्यालयमा प्रवेश गरी पूर्वाञ्चलमा अपलिंक गर्न प्रयोग हुने सामान उठाएर लगेछन्। अब कान्तिपुर एफएमको प्रसारण पूर्वाञ्चलमा बन्द भएको छ। काठमाडौंमा भने प्रसारण यथावत छ।

२०६२ कात्तिक ४ शुक्रबार
सञ्चार माध्यमलाई नियन्त्रण गर्न ल्याइएको अध्यादेश पालना गराउन आज शाही सरकारले कान्तिपुर एफएममाथि भौतिक कारबाही गर्ने दुस्साहस गरे पनि त्यो सफल भने हुन सकेन। अहिले कान्तिपुर एफएम परिसरलाई घेरिरहेका सुरक्षाकर्मीहरु र सञ्चार मन्त्रालयबाट आएका अधिकारीहरु फर्किसकेको कान्तिपुर टेलिभिजनले जनाएको छ। हाल त्यहाँ संयुक्त राष्ट्रसंघ मानवाधिकार उच्चायोग कार्यालयका प्रतिनिधि, बार एसोसिएसन लगायत विभिन्न संघसंस्थाका पदाधिकारीहरु, सञ्चारकर्मीहरु र राजनीतिक दलका नेताहरु बसिरहेका छन्। (more…)

२०६२ कात्तिक ३, बिहीबार
यो दोस्रो लट भनेको डीभीको हैन नि फेरि। डीभी भर्ने कार्य त धमाधम हुँदैछ। मैले कुरा गरेको चाहिँ च्यानल नेपाल कै हो। बिना काम अफिसमा गएर हल्लिएर बस्ने जस्तो झ्याउ काम अरु नहुने रहेछ। गफैगफमा सुनिए अनुसार फेरि १८ जनालाई अवकाश दिने पत्र आउँदैछ रे दोस्रो लटमा। अनि शान्तिनगरको हेडअफिस पनि पुनः मिनभवनमा नै सर्दैछ रे तिहारपछि। आज आर्काइभ र स्टोरको क्लियरेन्स र परिचय पत्र पनि बुझाइदिएँ। अब यहाँबाट हिसाब हेरेर स्पेसटाइम नेटवर्कको लेखाशाखामा यति पैसा लिन बाँकी छ दिनू भनी सिफारिश पठाउन बाँकी रहेछ। पैसा बुझ्न चाहिँ उतै जानु पर्ने रे। त्यत्रो पैसा कसरी दिन्छ होला अफिसले ? हरेकको ६०-७० हजार बाँकी छ भन्ने सुनिन्छ। आफ्नो त त्योभन्दा बढी छ। आज काठमाडौंमा जाडो निकै बढेको छ। पानी पनि असार साउनमा भन्दा बेसीसँग परेको पर्‍यै छ। ब्लगरहरुको अनौपचारिक एकताको परिचय स्वरुप मैले “समवेदना” सन्देश पाइरहेको छु, हिजो ब्लगर नेपालका केपीले र आज युडब्लुबीका उज्ज्वलजीको समवेदना पाएँ। असत्ती एनटीसी मोबाइलको नेटवर्कले गर्दा उज्ज्वल जीको पुरुष आवाज त माघ १९ का दिनपछि सर्टवेभ रेडियोमा बीबीसी सुन्दा क्याथी र्‍याम्सको आवाज जस्तै पो सुनिएको ! मैले ल्यान्डलाइनमा फोन गर्न नम्बर टिपाएको थिएँ तर पानी परिरहेको बेला भिजेर मेटिएछ कि के हो, रिङ बजेन फेरि। नेपाल इन्फोका ब्लगर साथीले पनि हिजै च्याटबाट “समवेदना” सन्देश दिइसके। यसबीच, केही दिनदेखि ब्लग हेर्नेको संख्या ह्वात्तै बढेको रहेछ। कमेन्टहरुमा मलाई व्यक्तिगत लाञ्छना लगाउन पनि थालिएछन्। मलाई भने त्यसको वास्ता छैन। वर्डप्रेसका संस्थापक निर्माता म्याथ्यु मुलेनवेगको विचारलाई म आदर्श मानी हिँडिरहेको छु। उनी भन्छन्, ब्लग लेख्दा अरुले के सोच्लान्, त्यसको वास्ता नगर, आफूलाई के लेख्दा खुसी लाग्छ त्यही लेख। स्वयंप्रति इमान्दार भयौ भने पाठक आफसेआफ जोडिनेछन्…।